Van klimaatverandering tot klimaatmaatregelen

Column
Gepubliceerd op:
Van klimaatverandering tot klimaatmaatregelen

Op het moment van schrijven hebben we een uitermate warme en zonnige februarimaand achter de kiezen. Iets waar uw scribent tijdens een midweekje vakantie in Londen met volle teugen van kon genieten. Zo zit je in het rustige Middelstum, zo blaas je met een vliegtuig vanaf Eelde vele kilo’s CO2 de lucht in en even later loop je ijsberend en in overpeinzing door een zonnig Hyde Park in de hoofdstad van Engeland. Waarbij de Engelsen middels hun Brexit-avonturen wel wat anders aan hun hoofd hebben dan allerlei klimaatperikelen. Voor het Britse Lagerhuis werd dan ook volop gedemonstreerd door zowel voor- als tegenstanders.

Verandering van het klimaat

De afgelopen maand waren er tal van terugblikken op de bizarre winter van 1979. Toen ons land werd bedolven onder een gigantisch pak sneeuw en het hele leven, inclusief het (openbaar) vervoer ontregeld werd. Zelfs het leger moest er aan te pas komen om ons weer te bevrijden. Kom daar veertig jaar later nog maar eens om. Wel leverde het prachtige plaatjes en verhalen op. Ondanks alle ontberingen werden de behulpzaamheid en het gezamenlijk optrekken als grote pluspunten gezien.

Genietend van de flora en fauna in en om een van de vele meertjes in Hyde Park werd ik heen en weer geslingerd tussen euforische en schuldgevoelens. Als voormalig student milieukunde baart de klimaatverandering mij wel degelijk grote zorgen. Echter doe ik er door zo’n midweeks vliegtripje gewoon aan mee. Een stijgende welvaart gaat ook mij niet in de koude kleren zitten en dan wil je natuurlijk graag wat van deze fantastische wereld zien en ervaren. Waarbij je uiteraard wel meewerkt aan de uitstoot van allerlei schadelijke stoffen. Met als gevolg een emotionele spagaat van jewelste.

Wereldwijde klimaatbeleid

Ons kabinet trekt zich deze klimaatveranderingen ook hevig aan. Dit resulteert in tal van beleidsvoorstellen waarmee ons nietig landje een mondiale voor- en koploper wil worden met het doorvoeren van maatregelen waarmee onze vervuiling kan worden gereduceerd. Misschien niet geheel onterecht daar wij momenteel in Europa achter schijnen te lopen terwijl we per hoofd van de bevolking bovengemiddeld bijdragen aan de mondiale vervuiling.

Maar wat heeft het voor zin wanneer wij miljarden uitgeven aan allerlei maatregelen, waarbij niet de industrie maar voornamelijk wij als burgers de rekening opgediend krijgen naar het schijnt, terwijl in China en India de bevolking alles op alles zet om onze welvaart op zijn minst te evenaren? Iets wat mijns inziens hun goed recht is en dus te begrijpen. En misschien volgt na Azië uiteindelijk Afrika ook nog wel.

En dan is daar natuurlijk de Amerikaanse president Donald Trump. Ik had bijna Donald Duck ingetoetst, echt waar. Een wereldberoemd stripfiguur, tot leven gebracht in een geweldige Disney fantasiewereld. Ergens kan ik een lijntje doortrekken naar Donald Trump, die de hele klimaatverandering en de mogelijk catastrofale gevolgen voor onze wereld als onzin- en fantasieverhalen wegwimpeld.

Klimaatprotesten van voor- en tegenstanders

Kon ik maar zo onbevangen in het leven staan. In Nederland is al menig klimaatprotest geweest waarbij voor- en tegenstanders over straat rollen om hun standpunten over een breder publiek uit te storten. En wat te denken van onze jeugd die massaal onder schooltijd in staking gaan om aandacht te vragen voor de klimaatverandering. Om vervolgens in gesprek te gaan met tal van politieke kopstukken, na schooltijd uiteraard. ‘Na ons de zondvloed’?! Waarbij onze kinderen en kleinkinderen wellicht de wrange vruchten moeten plukken van onze onverzadigbare honger naar nog meer welvaart en materialisme.

Klimaatbeheersingsmaatregelen

Goed, ik was een midweek op vakantie maar overdag hebben mijn hersenen nooit rust. Dat is niet altijd even prettig want daardoor wordt het denkproces nooit uitgeschakeld. Maar het had wel als pluspunt dat zich in hartje Londen reeds het geraamte ontwikkelde van dit klimaatverhaal. Waarbij het woord klimaat al in verschillende samenstellingen belicht is.

Het beste klimaatwoord bewaren we dan maar tot het laatst. Want de klimaatmedewerkers van Klimaatgroep Holland zijn alle dagen met hun (binnen)klimaatbeheersings-maatregelen bezig om de uitstoot van schadelijke stoffen te reduceren. Door gebruik te maken van bijvoorbeeld warmtepompinstallaties lukt het ze al om ons van het gas af te krijgen. Daarnaast levert de installatie van hun installaties vaak een grote reducering in het energieverbruik op van om en nabij zestig procent. Niet alleen goed voor de portemonnee maar zeker ook voor ons milieu. En dat al vele jaren lang. Een schaars edoch groot lichtpunt inderdaad in deze onzekere tijden.

Maar het blijft krom natuurlijk. Want met Klimaatgroep Holland als een van mijn opdrachtgevers lukt het mij weer om in de zomer op vakantie te gaan. Niet met het vliegtuig dit keer maar met de auto en we gaan niet zo heel ver weg. Klimatologisch gezien iets verantwoordelijker dan met zo’n vliegtuig, toch?! Of probeer ik mijn geweten weer te sussen...

Bert Koster is tekstschrijver en schrijft met regelmaat columns voor Klimaatgroep Holland over actuele onderwerpen. Altijd wordt op een grappige of onverwachte wijze een brug geslagen tussen de actualiteit en de innovatieve klimaatoplossingen van Klimaatgroep Holland. Meer informatie: www.bert-koster.nl

Misschien ook interessant:

De arbeidsmarkt in 2050: hoe bereiden we ons voor?
Column

De arbeidsmarkt in 2050: hoe bereiden we ons voor?

Dertig jaar geleden werd ik bijna achttien. Ik had echt geen flauw idee wat te gaan doen of worden. Nu ben ik internetcolumnist en tekstschrijver. Wie had dat in 1990 kunnen denken?

Duurzaamheid was en is topsport
Column

Duurzaamheid was en is topsport

Het feit dat Moeder Aarde over een jaartje of dertig zo’n tien miljard mensen moet zien te verstouwen, ga er maar aan staan. Zo is duurzaamheid zo’n beetje topsport te noemen, of niet?

Duurzaamheid: saai en ouderwets of toch uitdagend?
Column

Duurzaamheid: saai en ouderwets of toch uitdagend?

Vroeger was er duurzaamheid uit pure noodzaak, maar kom je nu eigenlijk wel weg met ouderwetse duurzaamheid?